Çocuklar ve ergenler zorlandıklarını her zaman kelimelerle anlatmaz. Zorlanma çoğu kez davranışta görünür hale gelir: okula gitmek istememek, uykuya direnmek, kolay öfkelenmek, içine kapanmak ya da daha önce sorun olmayan bir şeyin birden büyümesi. Bu davranışlar genellikle bir “yaramazlık” değil, henüz ifade edilemeyen bir ihtiyacın dışa vurumudur. Süreçte amacım çocuğunuzu düzeltmek değil; onun neyi taşımakta zorlandığını birlikte anlaşılır hale getirmek.
Bu maddeler bir kontrol listesi ya da değerlendirme aracı değil. Yalnızca bu başlıkta sık paylaşılan deneyimlerden bazıları.
Önce sizinle görüşerek çocuğunuzun gelişim geçmişini ve şu anki tabloyu birlikte gözden geçirmek
Çocuğun yaşına uygun bir zeminde çalışmak: küçük yaşlarda oyun, ergenlikte konuşma temelli bir süreç
Davranışın hangi ihtiyaca karşılık geldiğini anlamak; davranışı tek başına ele almamak
Ebeveyn görüşmeleriyle süreci evde de destekleyecek bir ortak dil kurmak
Gerektiğinde okulla iş birliği ihtiyacını sizinle birlikte değerlendirmek
Çocuk ve ergen süreçlerinde ebeveyn, sürecin dışında kalan değil parçası olan bir taraftır. İhtiyacın farklı bir uzmanlık alanına (örneğin çocuk psikiyatrisi veya özel eğitim) yönlendirilmesi daha uygunsa bunu açıkça paylaşırım.
Ergenlikte mesafe çoğu zaman gelişimin bir parçasıdır. Ama her sessizlik aynı şey değildir.
12 Ağustos 2025Okul reddi genellikle okulla değil, okulda karşılaşılan bir şeyle ya da evden ayrılmakla ilgilidir.
8 Temmuz 2025Karar sonrası pişmanlık, çoğu zaman yanlış karar vermekle değil, belirsizliği kapatamamakla ilgilidir.
10 Haziran 2025Görüşme sürecinin nasıl işlediğini okuyabilir ya da doğrudan iletişime geçebilirsin.